Spis treści

Moje najnowsze galerie

HG Krsna Ksetra Prabhu w Pradze
< Koncepcja szczęścia w Bhagavad-gicie. Część 1
09.11.2012 13:58 Wiek: 5 yrs
Autor: MjNd

Koncepcja szczęścia w Bhagavad-gicie. Część 2

W tym eseju przedstawię w skrócie koncepcję szczęścia w Bhagavad-gicie z punktu widzenia karma-yogi.


Słowo karma można przetłumaczyć jako działanie, natomiast yoga jako proces duchowy albo połączenie z Najwyższym.

Życie człowieka, który nie przestrzega zasad religii można porównać do życia zwierząt (aktywności związane z pożywieniem, odpoczynkiem, prokreacją i obroną). Szczęście odbierane na tym poziomie wynika wyłącznie z interakcji zmysłów z odpowiednimi obiektami zmysłów. Dlatego Kryszna poleca w Bhagavad-gicie dla cywilizowanych ludzkich istot spełnianie yanji (ofiary):

Mój drogi Arjuno, grzeszne życie wiedzie człowiek, który nie przestrzega nakazów spełniania ofiar ustanowionych przez Vedy, gdyż na próżno żyje ten, kto znajduje zadowolenie jedynie w uciechach zmysłowych. (Bg 4.16)

Osoby znajdujące się na poziomie karma-kanda spełniają ofiary lecz są zainteresowane realizacją swoich materialnych pragnień. Zlecają oni braminom wykonywanie yajni w celu osiągnięcia lepszych plonów, narodzin syna czy też uwolnienia od chorób. W wyniku towarzystwa braminów dowiadują się o wyższym rodzaju szczęścia, które istnieje na planetach niebiańskich. Można tam obcować z niezwykle pięknymi kobietami, pić napój soma i cieszyć się długim życiem w niespotykanych na ziemi rozkoszach. Wtedy osoby te zaczynają spełniać ofiary aby po śmierci udać się na planety niebiańskie. Rozumieją one prawo karmy i wierzą w nieśmiertelność duszy. W miarę zdobywania wiedzy z śastr dowiadują się, że nawet na planetach niebiańskich szczęście ma swój kres. Powoli dowiadują się, że w całym wszechświecie nie można zastać prawdziwego szczęścia, które można natomiast znaleźć poza światem materii ? w sferze  duchowej. W tym momencie zaczyna się ścieżka karma-yogi a jej celem jest transcendencja. Istnieją dwie grupy karma-yoginów: Brahmavadi (impersonaliści) i bhaktowie. Jeśli Brahmavadi mają towarzystwo łaskawych i potężnych wielbicieli mogą porzucić pragnienie wtopienia się w Brahmana i podjąć miłosną służbę dla lotosowych stóp Kryszny. W każdej z tych grup istnieją dwa poziomy karma-yogi: Na wstępnym etapie ktoś działa w gunie pasji z przywiązaniem do rezultatów (sakama-karma-yoga), niemniej jednak wyrzeka się części owoców swojej pracy i w ten sposób odczuwa satysfakcję. W miarę postępu duchowego i wzrostu guny dobroci praktykant karma-yogi wznosi się do następnego poziomu - niskama-karma-yogi czyli staje się wolny od materialnych pragnień. Bhaktowie, którzy praktykują niskama-karma-yogę inaczej rozumieją swój proces i są inaczej motywowani niż niewielbiciele podążający tą ścieżką. Jednak w obu przypadkach inspiracją do działania nie jest pragnienie owoców. Obie te grupy yoginów działają na różnych poziomach jnany.                                          Osoba osiągająca etap niskama-karma-yogi jest usytuowana w wiedzy (jnana) i posiada doświadczenie, że nie jest tym ciałem.

Kto jednak czerpie przyjemność z duszy jedynie, kto poświęcił ludzkie życie samorealizacji, raduje się w duchu i całkowicie jest nim napełniony ? dla tego nie ma żadnych obowiązków. (BG 3.17)

Powyższy werset opisuje atma-ratih ? kogoś kto czerpie przyjemność z jaźni. Śrila Prabhupada pisze w znaczeniu:

Osoba w pełni świadoma Kryszny i znajdująca całkowite zadowolenie w swoich czynach w świadomości Kryszny, nie ma już więcej żadnych obowiązków do spełnienia. Dzięki tej swojej świadomości, bezustannie oczyszcza się ona z wszelkich bezbożnych czynów, tak skutecznie, jak gdyby spełniała wiele tysięcy yajni. W ten sposób oczyszczając swoją świadomość, staje się całkowicie pewna swojej wiecznej pozycji w związku z Najwyższym. Dzięki łasce Pana zostaje ona oświecona co do swojego obowiązku i dlatego nie ma już więcej żadnych zobowiązań w stosunku do nakazów wedyjskich. Taka świadoma Kryszny osoba nie jest już dłużej zainteresowana czynnościami materialnymi i nie znajduje już przyjemności w takich rzeczach jak wino, kobiety i temu podobne namiętności.

W dalszych wersetach jednak Kryszna poleca aby atma-ratih dawał dobry przykład innym i nie porzucał swoich obowiązków.

Jak widać z powyższych rozważań termin karma-yoga jest bardzo pojemny. Śrila Prabhupada często używał go jako zamiennika bhakti-yogi np. zatytułował 5 rozdz. Bg ? ?Karma-yoga ? Działanie w Świadomości Kryszny?. Inny przykład ze znaczenia do Bg 2.51: ?Służba dla Pana nazywana jest karma-yogą albo buddhi-yogą, albo po prostu służbą oddania dla Pana.?

Jako konkluzję tego eseju przytoczę fragment ze znaczenia Srila Prabhupada do Bg 3.10:

Dla tego wieku Kali święte pisma wedyjskie polecają sarikirtana-yajnę (intonowanie świętych imion Boga). Ten transcendentalny system został zapoczątkowany przez Pana Caitanyę w celu wyzwolenia wszystkich ludzi w tym wieku. Sankirtana-yajna i świadomość Kryszny dobrze łączą się ze sobą. Pan Kryszna, pod postacią Swojego wielbiciela (jako Pan Caitanya), wspomniany jest w Śrimad-Bhagavatam (11.5.32) w następujący sposób, ze szczególnym nawiązaniem do sarikirtana-yajni:

krsna-varnam tvisakrsnam sangopangastra-parsadam
yajnaih sankirtana-prayair yajanti hi su-medhasah

?W tym wieku Kali, ludzie obdarzeni dostateczną inteligencją będą wielbić Pana, otoczonego Jego towarzyszami, przez pełnienie sankirtana-yajni.? Inne yajne polecane przez literaturę wedyjską nie są łatwe do spełnienia w tym wieku Kali, natomiast sankirtana-yajna jest łatwa i najdoskonalsza do wszystkich celów, jak przekonuje o tym również Bhagavad-gita (9.14).  

 

 


2005 © Copyright by Kurukszetra.net • Projekt i wdrożenie: Kavi • Redaguje: Zespół