Spis treści

Moje najnowsze galerie

HG Krsna Ksetra Prabhu w Pradze
< Bhaktowie ze Słowenii w Simhachalam
23.06.2008 13:14 Wiek: 10 yrs
Autor: MjNd

Inwokacja do Śri Iśopanisad

Wybierz fragment/werset z Śri Iśopanisad który ma dla ciebie szczególne znaczenie lub który w jakiś szczególny sposób wpłynął na twoje życie lub służbę oddania. Uzasadnij dlaczego lub w jaki sposób?


Kiedykolwiek pada pytanie: ważny werset w twoim życiu itd., itp. to pojawia się w mojej głowie następujące pytane: Ale kiedy? W jakim okresie mojego życia? I związane są z tym szczególne refleksje. Srila Prabhupada pisze w swoim komentarzu do SB 1.5.16.[1] o tym, że służba oddania jest procesem dynamicznym. Może na chwilę zatrzymam się analizując to stwierdzenie i wyjaśniając jak ja to rozumiem w kontekście tematu tej pracy.

Materia jest statyczna natomiast duch dynamiczny[2]. Innymi  słowy nasze życie duchowe ulega ciągłym przemianom. W miarę postępu duchowego i doświadczenia na ścieżce służby oddania zmienia się nasze postrzeganie świata i empiria otaczającej nas rzeczywistości. Nie oznacza to tego, że wciąż zmieniamy nasze poglądy ale raczej, że bardziej możemy wyjaśnić dane sprawy czy zjawiska. I to jest właśnie piękne w Świadomości Kryszny[3]. Acaryowie (duchowi nauczyciele) czasami porównują tę dynamikę do oceanu - sindhu (np. Bhakti-rasamrita sindhu)[4]. I tak jak ocean jest zawsze niespokojny w swoich przypływach i odpływach, i zawsze są na nim fale, tak nasze życie duchowe jest pełne ?oceanicznej? dynamiki. Na oceanie tym są różne fale ? rasy (nastroje służby oddania) i one również mieszają się między sobą. A ocean ten jest niezmierzony?

Ale wracając do tematu. Pamiętam kiedy po raz pierwszy czytałem Śri Iśopanisad duże wrażenie zrobiła na mnie Inwokacja[5]. I dlatego chciałbym aby właśnie ona była tematem niniejszej pracy.

W obecnych czasach nikt specjalnie nie zwraca uwagi na kolorowe okładki książek ale kiedy ja zaczynałem swoją przygodę ze świadomością Kryszny było zupełnie inaczej. Pamiętam jak niezwykłe odczucia wywołała u mnie bajecznie piękna postać Visnu z okładki Śri Iśopanisad. Obrazek wydawał się trochę cukierkowy ale nie odrzucał jak kicz a wręcz przeciwnie nie można było oderwać od niego wzroku. Tłumaczenie tych pierwszych publikacji nie było zbyt wysokich lotów ale można było to wybaczyć wiedząc, że książka ta była z tak zwanego drugiego obiegu. Wtedy po raz pierwszy spotkałem się z inwokacją do Śri Iśopanisad. I od razu urzekł mnie język tej śloki (wersetu) i jakaś niezwykła mistyczność. Kilka razy powtarza się tam w różnych formach ten sam wyraz a aby zrozumieć tłumaczenie tego wersu musiałem kilka razy przeczytać znaczenie Śrila Prabhupady. Urzekła mnie głęboka wymowa ?Inwokacji?. Było to dla mnie zdumiewające, że w tak krótkiej śloce jest zawarte tyle treści. Ten fakt potwierdził moje przekonanie o pozaziemskim pochodzeniu ?Śri Iśopanisad?. Oczywiście od razu postanowiłem się nauczyć ?Inwokację? na pamięć (wtedy panował taki nastrój uczenia się wersetówJ). Jednym z powodów oczywiście było to, że wydawała się łatwa do zapamiętania. Wciąż tylko jedno słowo?

Po pewnym czasie usłyszałem u wielbicieli kasetę z nagraniem Śri Iśopanisad w wykonaniu HH Bhakti Vidyapurna Swami i chłopców z gurukuli (szkoły wedyjskiej) z Mayapur Dham w Zachodnim Bengalu. Musze przyznać, że pierwszy raz wtedy słyszałem intonowanie mantr wedyjskich. Od razu poczułem wielką atrakcję do tego rodzaju prezentacji sanskryckich wersetów. Moje uczucie było tym większe kiedy usłyszałem tam ?Inwokację? do Śri Iśopanisad. Nie omieszkałem oczywiście nauczyć się melodii w jakiej się ją intonuje. Ciekawy jest fakt, że tradycyjnie w gurukuli młodzi chłopcy uczą się intonowania mantr bez rozumienia ich znaczenia. Wielu z nich nigdy nie dochodzi do etapu edukacji ,w którym poznają ich sens.

Moje ponowne spotkanie z ?Inwokacją? nastąpiło kiedy uczyłem się spełniania ofiar ogniowych (agni hotra). W trakcie końcowej oblacji (purna huti) ofiarowuje się w ogień ofiarny ghee (klarowane masło) wraz z bananem, który reprezentuje nasze grzechy (papa). Jest to najbardziej uroczysta część ceremonii. Kapłan wstaje i ceremonialnie wlewa do ognia ghee ze specjalnej drewnianej łyżki i wkładając jednocześnie  w płomienia banana. W tym czasie trzykrotnie intonuje on ?om purnam adam purnam idam??. Zrozumiałem wtedy, że jest to bardzo istotna mantra wedyjska.

Pewnego razu  Sri Prahlad Prabhu tłumaczył na wykładzie znaczenie paribhasa sutry. Srila Jiva Goswami wyjaśnia w swojej Krsna Sandarbha: Kiedy nie znamy tematu dzieła a jakaś sutra (werset) wyjaśnia to, to taki werset jest nazywany paribhasa sutra. Pojawia się ona w danym dziele tylko raz i cała praca jest rozwinięciem tej jednej śloki. Gdy w danej rozprawie występuje konflikt pomiędzy paribhasa sutrą i jakimś innym stwierdzeniem za autorytet przyjmujemy tę pierwszą. Znaczenie paribhasa sutry jest zawsze najważniejsze dlatego Srila Jiva Goswami stwierdza, że wtedy musimy dane stwierdzenie odrzucić lub zinterpretować. Śri Prahlad Prabhu tłumaczył dogłębnie znaczenie paribhasa sutry Bhagavad-Gity. Jest to końcowy werset dziewiątego rozdziału[6]. Paribhasa sutra Śrimad Bhagavatam jest wyjaśniana w Krsna Sandarbha. Werset ten podsumowuje przedstawienie wielu inkarnacji Krsny w pierwszym Canto, trzecim rozdziale[7]. Natomiast paribhasa sutrą Śri Iśopanisad jest rozważana przez nas w tym eseju ?Inwokacja?. I ponownie rozszerzyła się moja wiedza o niej i powtórnie mogłem spojrzeć na nią z innego punktu widzenia.

Mój mistrz duchowy pewnego razu polecił mi seminarium HG Ravindra Svarupa Prabhu pod tytułem ?Defeating Mayavada Philosophy? (pokonanie filozofii Mayavada). W zeszłym roku udało mi się ostatecznie wysłuchać tego długiego seminarium. HG Ravindra Svarupa Prabhu jako naukowiec podszedł do tego bardzo poważnie i bardzo dogłębnie przebadał temat. Analizę rozpoczął od wytłumaczenia  na bazie Caitanya Caritamrita czym jest filozofia Mayavada. Następnie przeszedł do Buddyzmu i współczesnych nam trendów filozoficznych opartych na filozofii Mayavada. W czasie tej prezentacji HG Ravindra Svarupa Prabhu podawał szereg wersetów obalających teorię Mayavada. Jednym z nich jest również ?Inwokacja?. Srila Prabhupada cytuje ten werset w jednym ze swoich znaczeń w Caitanya Caritamrita[8]. Wyjaśnia tam niepełność filozofii Mayavada, która koncentruje się wyłącznie na bezosobowym aspekcie Prawdy Absolutnej. Srila Prabhupada podaje przykład promieni słonecznych. Ukazuje głupotę osoby, która uważa tylko promienie słoneczne za słońce pomijając planetę Słońce i bóstwo przewodnie tej planety. Podobnie zwolennicy filozofii advaita pomijają aspeky Paramatmy i Bhagavana Najwyższej Prawdy Absolutnej. Dało mi to ponownie dużo do myślenia jak jeszcze inaczej można spojrzeć na ?Inwokację?. Teraz rozumiem dlaczego Srila Prabhupada chciał abyśmy analizowali Srimad Bhagavatam z różnych punktów widzenia.

Wydawałoby się, że znam znaczenie ?Inwokacji? i już nic nowego tam nie znajdę ale myliłem się. Wciąż na nowo odkrywam różne znaczenia i mogę rozkoszować się transcendentalną różnorodnością jak wypływa z tego niezwykłego wersetu. Bo przecież purnam oznacza pełnia a pełnia jest nieograniczona?      

    

 


[1] ? Doświadczeni bhaktowie mogą zastosować w swej misji nawracania niewielbicieli (abhaktów) nowe sposoby i środki, w zależności od czasu i okoliczności. Służba oddania jest zajęciem dynamicznym i doświadczony bhakta może zastosować odpowiednie środki, aby zaszczepić ją w otępiałe mózgi materialistycznej populacji?

 

[2] SB 1.1.19 znacz? Na przykład, ktoś może wielokrotnie w ciągu całego życia czytać Bhagavad-gitę czy Śrimad-Bhagavatam, a pomimo to ciągle znajdzie w nich nowe światło. Światowe wieści są statyczne, podczas gdy wieści transcendentalne są dynamiczne. Natura ducha jest bowiem dynamiczna, podczas gdy materia jest statyczna. Ci, którzy rozwinęli smak do zrozumienia tematów transcendentalnych, nigdy nie są znużeni słuchaniem takich opowieści?

 

[3] SB 10.9.5. znacz. ? W świadomości Krsny wszystko jest dynamiczne?

 

[4] SB 2.6.36. znacz. ? Jak powiedziane jest w świętych pismach: brahma-saukhyam tv anantam ? szczęście duchowe jest nieskończone. W omawianym przez nas wersecie znajduje się natomiast informacja, że nawet Pan nie może zmierzyć takiego szczęścia. Nie znaczy to jednak, że Pan nie jest w stanie zmierzyć tego szczęścia i dlatego jest niedoskonały. W rzeczywistości jest On w stanie je zmierzyć, ale szczęście, które jest w Panu, jest (ze względu na wiedzę absolutną) identyczne z Samym Panem. Szczęście czerpane z Pana może zostać zmierzone przez Pana, ale szczęście to ciągle rośnie i Pan ciągle je mierzy na nowo ? w ten sposób istnieje wieczny wyścig pomiędzy wzrostem szczęścia i mierzeniem. Wyścig ten nigdy się nie kończy i trwa wiecznie ad infinitum. Szczęście duchowe jest anandambudhi-vardhanam, czyli ciągle rosnącym oceanem szczęścia. Materialny ocean jest statyczny, a ocean duchowy ? dynamiczny. W Caitanya-caritamrta (Adi-lila, Rozdział Czwarty) Kaviraja Gosvami opisał bardzo pięknie ten dynamiczny wzrost oceanu duchowego szczęścia w transcendentalnej osobie Śrimati Radharani ? energii przyjemności Pana Krsny?

 

[5] om purnam adah purnam idam
purnat purnam udacyate
purnasya purnam adaya
purnam evavaśisyate

 

om ? Doskonała Pełnia; purnam ? doskonale pełna; adah ? ta; purnam ? doskonale pełny; idam ? ten zjawiskowy świat; purnat ? ze wszechdoskonałego; purnam ? doskonała jednostka; udacyate ? powstaje; purnasya ? z Doskonałej Pełni; purnam ? doskonale; adaya ? będąc odjęta; purnam ? w doskonałej równowadze; eva ? nawet; avaśisyate ? pozostaje.

 

Bóg, Najwyższa Osoba, jest doskonały i pełny sam w sobie. Jako że jest całkowicie doskonały, wszelkie Jego emanacje, takie jak ten zjawiskowy świat, są idealnie wyposażonymi, doskonałymi pełniami. Cokolwiek powstaje z Doskonalej Pełni, samo też jest pełne. Bóg jest Doskonałą Pełnią, dlatego ? chociaż emanuje z Niego tyle doskonałych pełni ? pozostaje On w doskonałej równowadze.

 

 

[6]man-mana bhava mad-bhakto    mad-yaji mam namaskuru

mam evaisyasi yuktvaivam    atmamam mat-parayanah

Zawsze myśl o Mnie, zostań Moim wielbicielem, składaj Mi pokłony i oddawaj cześć. Jeśli będziesz całkowicie pogrążony we Mnie, z pewnością przyjdziesz do Mnie. BG 9.34.

 

 

[7] ete camśa-kalah pumsah

krsnas tu bhagavan svayam

indrari-vyakulam lokam

mrdayanti yuge yuge

Wszystkie z uprzednio wymienionych inkarnacji są albo pełnymi ekspansjami, albo też częściami pełnych
ekspansji Pana, ale Pan Śri Krsna jest oryginalną Osobą Boga. Wszystkie z nich pojawiają się na różnych
planetach, kiedykolwiek te są niepokojone przez ateistów. Pan inkarnuje, aby obronić wiernych. SB 1.3.28.

 

 


2005 © Copyright by Kurukszetra.net • Projekt i wdrożenie: Kavi • Redaguje: Zespół